Φύλλο πενήντα (50) ίδιων γραμματοσήμων (κλάσης 300) της αναμνηστικής έκδοσης για την Θεσσαλονίκη ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Το γραμματόσημο εικονίζει το Άγιον Ποτήριον, γνωστό ως ίασπις, που υπήρξε αφιέρωμα του Δεσπότου του Μυστρά Μανουήλ Καντακουζηνού Παλαιολόγου προς την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους (14ος αι.). Με διαδρομή μέσα στο χρόνο για περισσότερο από είκοσι τρεις αιώνες, η Θεσσαλονίκη άνοιξε το 1997 τις πύλες της ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, έχοντας να επιδείξει ιστορία, πολιτισμό και εμπορική δραστηριότητα, σε κάθε περίοδο της μακραίωνης ιστορίας της. Μητροπολιτικό κέντρο στους ελληνιστικούς χρόνους, πήρε το όνομα της από την αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Εγνατία οδός την καθιστά εμπορικό κέντρο στους Ρωμαϊκούς χρόνους, γεγονός που αποτυπώνεται και στα λαμπρά μνημεία της, Αψίδα του Γαλερίου, Ροτόντα, Οκταγωνικό Ανακτορικό Συγκρότημα κ.α. Μαζί με τους Φιλίππους και τη Βέρροια έγινε η χρυσή πύλη για την είσοδο της χριστιανικής θρησκείας στην Ευρώπη, αποκτώντας το δικό της Άγιο Πολιούχο Δημήτριο. Στη βυζαντινή περίοδο η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη μετά την Κωνσταντινούπολη πόλη της Αυτοκρατορίας, το ορμητήριο της Βασιλεύουσας για τις εκπολιτιστικές και διπλωματικές αποστολές στους Σλάβους κι αναδεικνύει μορφές όπως ο Κύριλλος και Μεθόδιος. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την βοήθεια του Εβραϊκού στοιχείου της αναδεικνύεται σε εμπορικό κέντρο.